كم‌كم قدرت و تحمّل سدّ براى نگهدارى آن همه آب به پايان رسيد و به هنگام پر شدن سدّ و ضربه‌هاى امواج آب ، استقامت خود را از دست داد و ديوارهء سد از هم فرو پاشيد و آب تمام منطقه را فرا گرفت و باغ و ساختمان‌ها زير آب رفتند و ساكنان آن منطقه همگى غرق شدند و نسلشان منقرض شد « 1 » . اين حادثه در هنگامى بود كه عمرو بن عامر بن ماء السماء بن حارثة الغطريف بن ثعلبة بن امرئ القيس بن مازن بن الأزد بن الغوث بن كهلان بن سبأ ، فرمانروا بوده است . » « 2 » ( 1 ) مسعودى مىگويد : « عمرو در خواب سيل عرم را ديده بود و لذا مىدانست كه اين سيل آنها را فرا خواهد گرفت و سرزمينشان تخريب خواهد شد . اما او اين امر را مخفى نگه داشت و تصميم گرفت كه تمام اموالش را در سرزمين سبأ بفروشد و خودش به همراه فرزندانش از آنجا برود و مردم كه از اين موضوع اطلاع نداشتند ؛ اموالش را از وى مىخريدند . پس از آن كه تمام اموال عمرو بن عامر به فروش رفت ، مردم را از سيل عرم با خبر ساخت و گفت : من ديدم كه همهء شما هلاك مىشويد و براى همين سرزمين‌هاى أمن را براى شما معرفى مىكنم تا به هركجا كه مىخواهيد برويد . پس از آن جمعى از أزدىها به قصر عمان رفتند كه به آنها « أزد عمان » مىگفتند و وادعة بن عمرو أزدى و جمعى از همراهانش به « شعب كرود » كه سرزمينى در همدان است رفتند و به همدانى مشهور شدند . گروهى از آنها به منطقهء « مرّ » رفتند و « خزاعه » ناميده شدند ؛ زيرا از مردمانى كه همراهشان بودند ؛ يعنى فرزندان عمرو بن عامر جدا شده بودند . أوس و خزرج ، فرزندان حارثه بن تعلبة بن عمرو بن عامر به يثرب رفتند و در آنجا ساكن شدند . بنو غسّان به بصرى و حفير كه از سرزمين‌هاى شام است رفتند و مالك بن فهم أزدى و فرزندانش به عراق رفتند و در آنجا اقامت گزيدند . ( 2 ) تمام افراد أزدى كه در مأرب بودند ؛ مىخواستند در سرزمين ديگرى ساكن شوند ، براى همين از آن خارج شدند و هنگامى كه به نجران رسيدند ، ابو حارثه بن عمرو بن عامر و دعبل بن كعب در همان جا ماندند و به مذحج منتسب شدند و عمرو بن عامر و فرزندانش از مأرب خارج شدند و به سفر پرداختند تا به سرزمين بين سراة و مكه رسيدند و در آن جمعى از بنى نصر كه از أزدىها بودند ؛ زندگى مىكردند و آنها هم همان جا ساكن شدند . عمرو بن عامر

--> ( 1 ) . همان ، ص 162 - 163 . ( 2 ) . همان ، ص 161 .